بررسی نحوه توزیع عوامل کاربری اراضی شهری در طرح های توسعه شهری از منظر عدالت اجتماعی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانش اموخته کارشناسی ارشد دانشگاه حکیم سبزواری

چکیده

در سرتاسر جهان، کشورها به طور فزاینده ای در حال شهری شدن هستند است ولی خدماتی که پاسخگوی نیازهای مختلف آن‌ها باشد، به‌گونه‌ای مناسب، پاسخگوی شهروندان نیست. نحوه توزیع و تخصیص منابع و خدمات شهری به توزیع بهینه خدمات، ارتباط مستقیمی با برنامه‌ریزی کاربری اراضی دارد. این مقاله با هدف بررسی نحوه توزیع عوامل کاربری اراضی شهری از منظر عدالت اجتماعی در نواحی مختلف شهر سبزوار صورت گرفته است. روش تحقیق تحلیلی-تطبیقی بوده و از تکنیک‌های آماری و مدل‌های کاربردی امتیاز استاندارد شده و نزدیکترین مجاورتت یا (همسایگی) استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که که شهر سبزوار در مقایسه با سرانۀ پیشنهادی طرح جامع سال1388 و سرانه‌های رایج در کشور فاصلۀ زیادی دارند. و در مقایسه با طرح جامع شهر سبزوار، با کمبود 84/9 مترمربّعی در کاربریهای خدماتی(تجاری، آموزشی، آموزش عالی، فرهنگی، مذهبی، اداری، بهداشتی- درمانی، پارک و فضا سبز، ورزشی) خود مواجه می‌باشد. همچنین توزیع فضایی خدمات شهری در نواحی 13 گانۀ آن حالت نامتعادلی را نشان می‌دهد به‌گونه‌ای که ناحیۀ 13 و 7 برخوردارترین این نواحی و ناحیۀ 11 محروم‌ترین ناحیه از نظر خدمات عمومی می‌باشد و براساس مدل مشخص شد که الگوی توزیع کاربری‌ها در سطح شهر بر اساس الگوی کاملاً خوشه‌ای توزیع شده‌اند، یعنی تجمّع و تمرکز برخی از کاربری‌ها در یک مکان بیشتر از مکان‌های دیگر است و فقط کاربری فرهنگی الگوی تصادفی و کاربری نظامی و انتظامی دارای الگوی یکسان و منظم می‌باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات