طراحی شهری بیواربانیسم: نگرشی زیست- انسان محور به طراحی شهری( نمونه موردی: حاشیه رودخانه چشمه کیله تنکابن)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه هنر اسلامی تبریز

2 گروه معماری و شهرسازی، مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی بوئین زهرا، بوئین زهرا، قزوین، ایران

چکیده

معماری و شهرسازی در گذشته به واسطه نگاه یکپارچه و منسجم به شهر، و قائل نشدن تمایز و تفکیک میان طبیعت و بافت شهری و در هم تنیدگی متناسب عناصر و اجزا ، تاثیرات مثبتی بر جسم، روح و روان انسان برجای می گذاشت که امروزه در کمتر فضای طراحی شده به واسطه مداخلات مجزا، منفک و نگاه مدرنیستی به معماری و شهرسازی به چشم می‌خورد. متخصصین شهری در پی به‌کارگیری رویکردهای کاربردی جدیدی، در طراحی و بازسازی فضاهای شهری و معماری هستند، تا بتوانند مشکلات و معضلات موجود را، حل نمایند. بیواربانیسم رویکرد و نگاه علمی جدیدی به برنامه ریزی و طراحی شهری دارد که محیط زیست شهری را به عنوان یک شی زنده بسیار پیچیده در نظر گرفته و در تلاش به منظور ارتباط عناصر طبیعی و نیازهای انسان است و معماری و شهرسازی را به طور جدایی ناپذیری با زیست شناسی مرتبط میداند. این پژوهش از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و به لحاظ نحوة گردآوری اطلاعات از نوع توصیفی- تحلیلی محسوب شده و به لحاظ نوع داده ها از نوع کیفی است. در این مقاله تلاش شده است تا در ابتدا طراحی شهری بیواربانیسم معرفی، و سپس با تحلیل سه نمونه موردی انتخابی بر اساس اجزای تشکیل دهنده بیواربانیسم ، چگونگی راهکارهای مبتنی بر آنها بررسی شده و در انتها حاشیه رودخانه چشمه کیله تنکابن به عنوان مورد پژوهی داخلی و بومی تحلیل و بخش هایی از آن به عنوان خرد پروژه های انتخابی بر اساس بیواربانیسم طراحی گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات