شبکه اکولوژیکی، رویکرد نوین حفاظت از تنوع زیستی و زیستگاه ها در مقیاس سیمای سرزمین

نوع مقاله : مقاله تحلیلی

نویسندگان

1 علوم و مهندسی محیط زیست،دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران،تهران،ایران

2 علوم و مهندسی محیط زیست،دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست،دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران،تهران،ایران

چکیده

انزوای جمعیت‌ها و کاهش تنوع ژنتیکی در اثر ایزوله شدن زیستگاه‌ها، مسئله‌‌ای قابل توجه در حفاظت از تنوع‌زیستی و زیستگاه‌ها محسوب می‌شود. شبکه‌های اکولوژیکی شامل عناصر طبیعی و نیمه طبیعی‌اند که در جهت نگهداری و ترمیم عملکردهای اکولوژیکی، حفظ تنوع‌زیستی و استفاده‌ی پایدار از منابع‌طبیعی ایجاد می‌شوند. هدف از مقاله‌ی مروری- توصیفی حاضر، معرفی شبکه‌ها‌ی اکولوژیکی به عنوان رویکردی نوین در راستای حفاظت از تنوع‌زیستی و زیستگاه‌ها در مقیاس سیما‌ی سرزمین است. پژوهش حاضر با روش مروری- توصیفی و از نوع کاربردی بوده، و با بهره‌گیری از اسناد کتابخانه‌ای و پایگاه‌های اطلاعات الکترونیکی و بررسی جامع مقالات متعدد انگلیسی صورت گرفته است. نقش رویکرد نوین شبکه‌های اکولوژیکی در منابع مختلف، حفظ یکپارچگی و پایداری اکولوژیکی زیستگاه‌ها، حفظ فرآیند‌های اکولوژیکی، شناسایی مناطق با الویت حفاظتی، تقویت سیستم مناطق حفاظت شده، حفظ تنوع زیستی و استفاده پایدار از منابع طبیعی و مدیریت زیستگاه‌ها ذکر شده است؛ و یک ابزار مفید در راستای مدیریت مناطق حفاظت شده و مکمل آن محسوب می‌شوند. با توجه به کارایی و کاربرد شبکه‌های اکولوژیکی، استفاده از این رویکرد توسط سازمان‌های دولتی و خصوصی، در راستای بهبود وضعیت فرآیند حفاظت و مدیریت زیستگاه‌ها وتنوع‌زیستی پیشنهاد می‌شود. مرور مقالات و منابع متعدد خارجی در زمینه‌ی شبکه‌های اکولوژیکی و ارتباط آن‌ها با امر حفاظت نشان‌دهنده‌ی نقش آن‌ها به عنوان ابزار مکمل در حفاظت است.کاربرد این رویکرد، کمک به بهبود مدیریت یکپارچه‌ی زیستگاه‌ها خواهد کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات