تبیین چارچوبی در جهت حضور طبیعت در معماری بر اساس نگرش سیستمی

نوع مقاله : مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز

2 Faculty of Architecture and Urbanism, Tabriz Islamic Art University, Tabriz

چکیده

این نوشتار در پی آن است که با استناد به تفکر سیستمی به تبیین چارچوبی برای حضور طبیعت در معماری بپردازد. پرسش اصلی این است که نحوه ارتباط طبیعت و معماری بر اساس تفکر سیستمی چگونه قابل تبیین است. در تفکر سیستمی به عنوان یک نگرش کل‌نگر شناخت بر اساس فهم کل سیستم صورت می‌گیرد. از اینرو تصویر دقیق‌تری از واقعیت را ارائه می‌دهد. روش تحقیق ماهیتی توصیفی– تحلیلی دارد که بروش تفکر سیستمی به کمک ابزار حلقه‌های علیت انجام گشته‌است.
تبیین چارچوبی برای حضور طبیعت در معماری بر مبنای تفکر سیستمی، در بطن سیستم انسان- طبیعت – معماری معنا می‌یابد. بر اساس شناسایی زیرسیستم‌های انسان و طبیعت و معماری، دوگانه‌های انسان- معماری، انسان - طبیعت و طبیعت – معماری به عنوان روابط اصلی در سیستم مشخص گشت. یافته‌ها حاکی از آن است که چارچوبی از حضور طبیعت در معماری ملزومات سکونتی را از رابطه انسان -معماری و اهداف معرفتی را از رابطه انسان - طبیعت و روش‌ها را از رابطه طبیعت- معماری دریافت می‌کند. بر این اساس طی فرایند انسانی فنی-طبیعی، ابتدا به کمک همزیستی با طبیعت در قالب درک توانش‌های بسترطبیعی در نظام معرفتی زیست‌بوم‌محور تعامل با محیط تحقق می-یابد. در گام بعدی بهره‌گیری از رویکرد الگوبرداری از طبیعت در قالب آموختن از آن و ادغام فضایی و بصری با طبیعت به شکل‌گیری کیفیاتی با وجوه انسانی در کالبد معماری می‌انجامد. تمامی رویکردها در ساختار معرفتی رویکرد تکمیل طبیعت، با هدف ارتقاء انسان و طبیعت در جهت اهداف و نیازهای انسانی تحقق امر سکونت را منجر می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات